در ظلمت شب پویم، با نور نهار آیم

ای پرده عار خود و ندر دم مار خود

تا غره خود باشی، مشنو که به کار آیم

من دولت بیدارم، کز بهر سحر خیزان

روزم نتوان دیدن، زیرا که به گردیدن

با چتر و علم باشم؛ با گرد و غبار آیم

سلطان جمالم من، فرخنده هلالم من