هر جا که کنی یادم، در صدر شمار آیم

در منظر خوبان تو آن روز تماشا کن

کز منظره ایشان بر برج حصار آیم

سر جمله اعدادم، نه زایم و نه زادم

گه نام و لقب جویم، تا در بن چاه افتم

گه کنیت خود گویم، تا بر سر دار آیم

رازم بندانی تو، ضبطم نتوانی تو