کوته نظران روی به گلزار نهادند

ما نور تو بینیم و همان نور پرستیم

زان خرمگسان دور، که ما نوش لبت را

زنار فرو بسته چو زنبور پرستیم

ماییم که آن نرگس مخمور پرستیم

با هجر تو ممکن نشد اندیشه شادی

کین ماتم از آن نیست که ما سور پرستیم