ننشست خسروی، که ز سلطان او شدیم

این خواجه از کجاست؟ که «طوعا و رغبه»

بی کره و جبر بنده فرمان او شدیم

تا ما گدای آن رخ و درویش آن دریم

گفتم: ز درد عشق تو شد اوحدی هلاک

گفتا: چه غم ز درد؟ که درمان او شدیم