تشریف ده زمانی، ای ماه و اوحدی را

صبح سفید دشمن از غصه شام گردان

من باده با تو خوردن کردم حلال بر خود

گو: خویش را همی کش، بر ما حرام گردان

هم سر به چرخ بر کش، هم نیک نام گردان