به خاک پای تو محتاجم و ندارم راه

مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟

ز دست این دم چون برف و اشک چون باران

بر آستان تو از زحمت طلب گاران

مرا ز طعنه بیگانه آن جفا نرسید

که از تعنت همسایگان و همکاران