چنین شیرین نباشد در سپاه خسرو توران

به نام ایزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حوران

دلم نزدیک آن آمد که: از درد تو خون گردد

ولی پوشیده میدارم نشان دردش از دوران

بخندی چون مرا بینی که: خون میگریم از عشقت