تا نبود در ضمیر چون گذرد بر لسان؟

از گل روی تو چون یاد کنم در چمن

نعره زنم رعدوش، گریه کنم ابرسان

این نفس گرم را ز آتش عشقی شناس

یک نفس، ای ساروان، پیشروان را بدار

تا به شما در رسد قافله واپسان

گوهر وصل تو من باز به دست آورم