مصرع نخست · شماره 17
درآویزند با من هر شبی سرمست و فرصت نه
شاعراوحدیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 14
مکن باور که: بنشینم ز جست و جوی این ترکان
# - 15
چو چوگان گشت در غم پشت و می دانم من خسته
# - 16
که سرنیزم بگردد بر زمین چون گوی این ترکان
# - 17
درآویزند با من هر شبی سرمست و فرصت نه
انتخابشده - 18
که چون مستان در آویزم شبی با موی این ترکان
# - 19
به حکم چشم ترک او نهادم سر، چو دانستم
# - 20
که سر بیرون نشاید بردن از یرغوی این ترکان
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 17 از «غزل شماره ۶۰۸ - شب قدرست و روز عید زلف و روی این ترکان...» است.