منه، گو، محتسب بر من ز حکم شرع تکلیفی

که چون مستان در آویزم شبی با موی این ترکان

به حکم چشم ترک او نهادم سر، چو دانستم

که سر بیرون نشاید بردن از یرغوی این ترکان

که من فرمان عشق آوردم از اردوی این ترکان

مبارکباد دل کردم درین سودا و می دانم

که گردد اوحدی مقبل، چو شد هندوی این ترکان