خاک توام، ای پسر، آخر چراست؟

دل ز کسان بردن و بگریختن

پرده صد دل به دریدن به جور

پرده رخسار در آویختن

بر سر ما خاک جفا بیختن

دست ندارد ز تو باز اوحدی

گر چه نداری سر آمیختن