اوحدی، چون جان بر آمد، پر جگر خواری مکن

سوی او عیسی صفت بی پا و سر باید شدن

نیست این جا از بزرگان ناظری بر حال من

بعد ازینم پیش آن اهل نظر باید شدن

در پی کام دل خود بی جگر باید شدن

پر بریزد مرغ اگر بر خاک ایشان بگذرد

گر تو مرغ زیرکی بی بال و پر باید شدن