در جوشم از سودای تو،آبی بزن بر آتشم

چون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن

بر جان شیرینم ببخش، ای خسرو خوبان چین

آشفته بر کوه و کمر مانند فرهادم مکن

خاموشم از غوغای تو، چون خاک بر بادم مکن

در سینه من می نهد مهر تو بنیاد، ای پری

از کینه بنیادم مکن، بر سینه بیدادم مکن