نیابد چنین ماند بر خیره خیر

ور ایدونک نایم به فرمانبری

برون کرده باشم سر از کهتری

یکی چاره ساز ای خردمند پیر

خردمند گفت ای شه پهلوان

به دانندگی پیر و بختت جوان

تو دانی که خشم پدر بر پسر