چنین گفت مر سام را شهریار

شگفتی بماند اندرو شهریار

بران بر ز بالای آن خوب چهر

تو گفتی که آرام جانست و مهر

که از من تو این را به زنهاردار

بخیره میازارش از هیچ روی

به کس شادمانه مشو جز بدوی