با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من!

بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من!

با تو نشست دشمنم روی به روی و من چنین

دور نشسته در شما می نگرم، دریغ من!

برد گمان که به شود خسته دلم به وصل تو