مکن عیبی که: پیش من به از صد جاه و مالست این

مرا گویند: مجموعی ز عشق آن صنم یا نه؟

ز همچون من پریشانی چه جای این سوالست این؟

برای عشق تو گر من ببازم مال و جاه خود

حرامست اوحدی را جز درین معنی سخن گفتن

که هر کو بشنود گوید: مگر سحر حلالست این؟