لیکن نمی رسند به قد بلند تو

محتاج قید نیست، که زندانیان عشق

بیرون نمی روند به جور از کمند تو

کشتند در کنار چمن سروها بسی

گر صد غبار بر دل من باشد از غمت

مشکل جدا شوم ز عنان سمند تو

ور دیگری ز تیغ جفای تو سر کشد