من سر نمی کشم، که شدم پای بند تو

گر صد غبار بر دل من باشد از غمت

مشکل جدا شوم ز عنان سمند تو

ور دیگری ز تیغ جفای تو سر کشد

کردم فدای تو دل و دین و توان و جان

تا خود کدام باشد ازین ها پسند تو؟

از دردت اوحدی سخنی دارد، ای نگار