تویی علاج غم ما تویی مسیح دم ما

به حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

متاب روی و سر از من،مباش بی خبر از من

که روز و شب دل و چشمم در آتشست ونم تو

ز مرگ باک نباشد که می خوریم دم تو

ز راه دور و بیابان چه باک و دوزخ تابان؟

کزین دو بیم ندارم به پشتی کرم تو