به صید ما نکند کس هوا و رغبت ازین پس

ز مرگ باک نباشد که می خوریم دم تو

ز راه دور و بیابان چه باک و دوزخ تابان؟

کزین دو بیم ندارم به پشتی کرم تو

که داغ دست تو داریم و خانه در حرم تو

مگر تو چاره کارم کنی و زخم که دارم

که مرهمی نشناسم موافق الم تو