مکن شکسته و خوارش، به دست کس مسپارش

کدام نقد که چشمم نریخت در قدم تو؟

گر آن مجال ببینم شبی که: با تو نشینم

کنم شکایت بسیار از التفات کم تو

که اوحدیست درین شهر سکه درم تو