خاک شوم، تا مگر آرد مرا

روز مرا روشنی از روی تو

بر سر آنم که: شوم یک سحر

خاک نسیمی که دهد بوی تو

باد محبت به سر کوی تو

باز به گوش تو رساند مگر

قصه ما حاجب ابروی تو