هر دو جهان می نه و یک موی تو

برمکن از من به جفا دل، که من

برنکنم خیمه ز پهلوی تو

قیمت وصل تو که داند که: چیست؟

زلف تو در حلق دل اوحدیست

چون نکشد خاطر او سوی تو؟