گر من از عشق تو آشفته شوم نیست عجب

که به اخلاص رود گردن نحجیر درو

بسم این کار پریشان، که نمی بینم جز

جگر ریش و دل سوخته توفیر درو

کاوحدی شیفته شد با همه تدبیر درو