اوحدی چون ز وفا خاک سر کوی تو شد

نفسی از بر این عاشق مهجور مرو

دل رنجور مرا نیست به غیر از تو دوا

ای دوای دل ما، ار سر رنجور مرو

سرکشی کم کن و از کوی وفا دور مرو