ای که ندیدی رخش، در دل خود کن نگاه

چون همه ملک وجود خانه شاهست و شاه

راه چه جویی به غیر؟ بیش چه پویی به راه؟

ای که نچیدی گلش،، در گل خود کن نظر

تا تو به خود می روی، گر چه نه بد می روی

بی تلفی نیست مال، بی کلفی نیست ماه

رنگ دویی رنگ ماست ورنه ز نوری چراست؟