پیکر چینی سفید، هیکل زنگی سیاه

تا تو به خود می روی، گر چه نه بد می روی

بی تلفی نیست مال، بی کلفی نیست ماه

رنگ دویی رنگ ماست ورنه ز نوری چراست؟

وادی قدسست هین! رو بکن از پای کفش

نادی عشقست هان! رو بنه از سر کلاه

اوحدی، ار کار هست، بر در او بار هست