وی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده

ای مرغزار جانها لعل تو آب داده

رویت به یک لطیفه مه را سپر شکسته

چشمت به نیم غمزه دل را جواب داده

دل را لب تو از می تاراج روح کرده