قدحی، ای منت غلام، بده

دلم از شربت حلال گرفت

ساغری باده حرام بده

تو غلام که ای؟ نمی دانم

به سلامت چو میروی، ای باد

آن پری را ز من سلام بده

گو که: از نام ما نداری ننگ