ازو شادمان گشت فرخنده شاه

ابا پیر دستان که بودش پدر

ابا مهتران و گزینان در

به شادی پذیره شدندش به راه

به زاولش بردند مهمان خویش

همه بنده وار ایستادند پیش

وزو زند و کشتی بیاموختند