ببستند و آذر برافروختند

به زاولش بردند مهمان خویش

همه بنده وار ایستادند پیش

وزو زند و کشتی بیاموختند

برآمد برین میهمانی دو سال

همی خورد گشتاسپ با پور زال

به هرجا کجا شهریاران بدند