با همه تندی و جوش در عجبم من که چون

کام دل خود ندید جان به کام آمده

مهره ششدر شدست، آه! که در دست خود

نقش موافق نداد نرد مدام آمده

سخت لگامی نکرد توسن رام آمده؟

بید، که بالا گرفت منصب او در چمن

گو که: تماشا کند سرو به بام آمده