گفتار تو زنبور زبان از شکرینی

صد سرمه در آن نرگس،مخمور کشیده

خط تو بر آن روی چو خورشید هلالیست

از غالیه بر صفحه کافور کشیده

خط در ورق زاده زنبور کشیده

ما از ره دور آمده نزدیک تو وانگاه

خود را تو زما بی سببی دور کشیده