ماهی که می سرایم در شوقش این غزلها

ماه چهارده شب، حور دو هفت ساله

زان زلف همچو زندان، تابنده در دندان

همچون ز شب ثریا، یا خود ز میغ ژاله

چشم غزال دارد، رخساره غزاله

گر حجت غلامی خواهد ز من لب او

جز روی او نیاید شاهد درین قباله