از خود ترا به چشم یقین دیده عاشقان

ای روشن از رخ تو زمین و زمان همه

تاریک بی تو چشم همین و همان همه

و افتاده از یقین خود اندر گمان همه

از مشتری به نقد، چو دلال، حسن تو

زر برده و متاع تو اندر دکان همه