از نم ناموس و نام تیره شدست آینه

خواجه به خواب اندرست، یا به شراب اندرست

ورنه موذن نخفت دوش بر آن میذنه

آینه حق تویی، از در معنی، ولی

بس که به دود هوس خانه سیه کرده ای

هیچ ندانست تافت نور در آن روزنه

هست تفاوت به قدر، ار چه به قدرت کند