گفتی: به دیر و زود من دلشاد گردانم ترا

ای در غم عشقت مرا اندیشه بهبود نه

کردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه

در مهر کوش، ای با تو من در بند دیر و زود نه

از ما تو دل می خواستی، دل چیست؟ کندر عشق تو

جان می دهیم و هم چنان از ما دلت خشنود نه