اگر چون نی کنی زاری مه و سال از فراق او

در آن حال، ای مسلمانان، کرا غم دارد از هی هی؟

نسیم زلف او یابم چو بر آتش نهم عنبر

نشان لعل او بینم چو اندر دست گیرم می

عجب نبود، که سال و مه دم او می خورم چون نی

بسان اوحدی باید جفا بین و بلا ورزی

کسی کش رای آن باشد که پیوندی کند با وی