چون سحر از آن به مشک و گلابش نبشته ای

خود نام بوسه نیست درو، آنچه اصل بود

بگذاشتی، مگر بشتابش نبشته ای؟

سحرست گرد عارضت آن خط مشکبوی

راضی مشو که: بوسه زند هر کسی بر آن

آخر نه از برای ثوابش نبشته ای؟

در بست باز خط خوشت خواب اوحدی