در جان من به دست محبت دفینه ای؟

مرغ دلم به داغ غمت تن فرو دهد

گر باشدش ز دانه خال تو چینه ای

هر لحظه آن دو ساعد سیمین نهان کنند

دل در خمار هجر تو می میرد، ای نگار

بفرست ازان شراب تعطف قنینه ای

ساکن نمی شود غم عشقت ز جان ما