دل در خمار هجر تو می میرد، ای نگار

گر باشدش ز دانه خال تو چینه ای

هر لحظه آن دو ساعد سیمین نهان کنند

در جان من به دست محبت دفینه ای؟

بفرست ازان شراب تعطف قنینه ای

ساکن نمی شود غم عشقت ز جان ما

یارب، فرو فرست به دلها سکینه ای