پیش تو آمدن نتوان بی سفینه ای

ساکن نمی شود غم عشقت ز جان ما

یارب، فرو فرست به دلها سکینه ای

قاصد نبرد نامه، که از آب چشم خلق

پیغام ما چگونه رسد نزد آن حرم؟

چندان رسولش آمده از هر مدینه ای

چشمت ز فتنه بین که: به پیش من آورد