چشمت ز فتنه بین که: به پیش من آورد

پیش تو آمدن نتوان بی سفینه ای

پیغام ما چگونه رسد نزد آن حرم؟

چندان رسولش آمده از هر مدینه ای

در معرضی که زلف تو باشد پسینه ای

اشکم چو سیم دیدی و زر خواستی ز من

پنداشتی که باشد از آنم خزینه ای؟