اشکم چو سیم دیدی و زر خواستی ز من

چندان رسولش آمده از هر مدینه ای

چشمت ز فتنه بین که: به پیش من آورد

در معرضی که زلف تو باشد پسینه ای

پنداشتی که باشد از آنم خزینه ای؟

گر در بهای بوسه لبت زر طلب کند

مشکل کشد کمان تو چون من کمینه ای