مشکل کشد کمان تو چون من کمینه ای

اشکم چو سیم دیدی و زر خواستی ز من

پنداشتی که باشد از آنم خزینه ای؟

گر در بهای بوسه لبت زر طلب کند

روزی نشد که غمزه مست تو سنگدل

بر راه اوحدی نشکست آبگینه ای

صافی کجا شود دل او زین عتابها؟