ما را به جانب تو زهی خوش حوالتی!

چون راه سر مرد به معنی گشاده گشت

از پر یشه ای بکند ساز و آلتی

اندر جهان حوالت هر کس به جانبیست

جانا، دلم به آتش دوری بسوختی

آه! ار به وصل خود نکنی استمالتی

چون اوحدی به جان سخن کی رسد کسی؟