آخر آن دل را چرا از مهر ما پرداختی؟

چون دل ما را شکار زلف خود کردی، برو

کین چنین گویی نبردی تا تو چوگان باختی

ما بکار خود نمی پرداختیم از مهر تو

از جهان جز رنج من چیزی نمیخواهی مگر

در جهان مسکین تر از من هیچکس نشناختی

گر تو با من دشمنی، چون از میان دوستان