مگر به دست رسولم حکایتی بفرستی

مبر ستیزه، چو من کام دل ز لعل تو جویم

چه حاجتست خصومت؟ بیار بوسه و رستی

تو خود نیایی و من پیشت آمدن نتوانم

اگر هزار دلست از غمت یکی نرهانم

که باد و غمزه چون تیر و باد و زلف چو شستی

مترس در غمش، ای اوحدی، ز خواری و محنت