سر زلفی که هر تاری و شستی

نهاد اندر لب شیرین این قوم

میی روشن، که هر جامی و مستی

پریشان کرد گرد روی ایشان

مسلمان، اوحدی، آن روز بودی

که از دام چنین بتها برستی